Shtatëzania mund të jetë edhe e vetmuar

Ka aq shumë imazhe të bukura rreth shtatzënisë. Barku që rritet, buzëqeshjet, pritja e ëmbël, dhoma e bebit që përgatitet me dashuri. Të gjithë flasin për “magjinë”. Por ka edhe një anë tjetër , më e heshtur, më e padukshme. Dhe për këtë, pothuajse askush nuk flet. Vetmia. Jo sepse je vetëm fizikisht. Por sepse ndihesh e pakuptuar. Kur trupi yt ndryshon, por bota vazhdon njësoj Shtatzënia është një transformim i thellë fizik, emocional dhe mendor. Trupi yt po bën diçka të jashtëzakonshme, ndërsa ti përpiqesh të kuptosh çdo ndjesi të re. Ndërkohë, njerëzit rreth teje vazhdojnë jetën normalisht. Ata nuk e ndjejnë lodhjen që të kap papritur. Nuk e kuptojnë ankthin e vogël që të vjen pa arsye. Nuk e përjetojnë atë përzierjen e çuditshme mes gëzimit dhe frikës. Dhe ti fillon të mendosh: “Pse ndihem kështu? A jam vetëm unë?” Askush nuk flet për mendimet që të trembin Në heshtje, mendja fillon të mbushet me pyetje: • A do jem një nënë e mirë? • A do jetë bebi mirë? • Pse nuk ndihem gjithmonë e lumtur siç thonë të gjithë? Këto nuk janë mendime “të gabuara”. Janë pjesë e një ndryshimi të madh. Por kur nuk i dëgjon nga të tjerët, ndihen si diçka që duhet ta fshehësh. Dhe aty lind vetmia më e fortë ,ajo që nuk duket. Edhe në mes të njerëzve, mund të ndihesh vetëm Mund të jesh me partnerin, familjen, shoqet dhe prapë të ndihesh sikur askush nuk e kupton plotësisht atë që po kalon. Sepse shtatzënia është një përvojë shumë personale. Është një dialog i vazhdueshëm mes teje dhe trupit tënd. Mes teje dhe bebit. Dhe ndonjëherë, është një rrugëtim që duhet ta përjetosh nga brenda, edhe kur je e rrethuar nga dashuria. Nuk je e vetmja që ndihesh kështu Kjo është pjesa më e rëndësishme që duhet të dëgjosh: Ndjenja e vetmisë në shtatzëni është më e zakonshme sesa duket. Thjesht nuk flitet për të. Sepse shoqëria pret që ti të jesh “e lumtur”, “mirënjohëse”, “e plotësuar”. Dhe në shumë momente, ti je. Por mund të jesh edhe e lodhur. Edhe e pasigurt. Edhe e vetmuar. Të gjitha këto mund të ekzistojnë bashkë. Çfarë mund të të ndihmojë? • Fol. Edhe nëse mendon që është diçka e vogël. • Gjej gra të tjera që po kalojnë të njëjtën gjë (online apo në jetën reale). • Shkruaj ndjenjat e tua ,ndihmon më shumë sesa mendon. • Dhe mbi të gjitha: mos e gjyko veten për atë që ndjen. Një e vërtetë që duhet thënë më shpesh Shtatzënia nuk është vetëm një periudhë e bukur. Është edhe e ndërlikuar. E thellë. Ndonjëherë e vetmuar. Dhe kjo nuk të bën më pak nënë. Të bën thjesht njeri. Nëse je duke e lexuar këtë dhe je ndjerë kështu qoftë edhe për një moment ,dije që nuk je vetëm. Ka shumë gra që e ndjejnë, por pak e thonë me zë. Ndoshta është koha të fillojmë ta themi më shpesh.